pv2hwu<}z6ub7;-r2xu=Dndl/7><*ghnt1wm

m loga mgw zabrze slaskie-min

szkic-strony-MGW 10

szkic-strony-MGW 11szkic-strony-MGW 12

 

 

Dzieje techniki w polskim górnictwie węglowym

Multimedialna ekspozycja ''Dzieje techniki w polskim górnictwie węglowym''.

1

Wystawa została zrealizowana przy pomocy finansowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Świat dawnej techniki jest sferą fascynującą, często zaskakującą ludzi epoki telefonów komórkowych i komputerów. Górnictwo poprzez swoją specyfikę daje okazję do zetknięcia się z całym bogactwem i różnorodnością dziedzin techniki: od prostych narzędzi poprzez urabianie, transport, wentylację, odwadnianie, oświetlenie a skończywszy na łączności. 


2 Wybuchowa słoma i podwodny wózekWybuchowa słoma i „podwodny” wózek.
O tym, że swoista podróż w czasie do dawnego górnictwa może być przeżyciem interesującym i pouczającym można się przekonać zwiedzając zmodernizowaną część ekspozycji stałej Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu.
Na wystawie spotkamy oczywiście szereg świadków przeszłości: wózek górniczy, który 100 lat „spędził” pod wodą w zatopionej kopalni; drewniane liczydło do zliczania wydobywanego urobku; pojemniki na słomę czyli dawne lonty; niecki do noszenia węgla; skórzane kaski; XIX-wieczną wiertarkę mechaniczną – jedną z pierwszych używanych w górnictwie; rynnę potrząsalną do transportu węgla – wynalazek polskiego inżyniera R. Riegera z pocz. XX w.

3 Warkot wiertarek i rżenie koniWarkot wiertarek i rżenie koni.
Wszystkie te narzędzia, sprzęty i urządzenia – same w sobie ciekawe i unikatowe pobudzają wyobraźnię widza szczególnie gdy zetknięcie z nimi następuje nie w muzealnych gablotach ale w oddających genius loci inscenizacjach dawnych wyrobisk górniczych. Ten sposób prezentacji spotykamy na wystawie „Dzieje techniki w polskim górnictwie węglowym” gdzie zwiedzający przemieszcza się obok zabierek, ściany węglowej i drewnem obudowanych chodników kopalnianych. W dodatku przenoszony jest w realność tych miejsc poprzez odgłosy kopalni: kucie, stuk młotów, warkot wiertarek, szuranie łopat przy załadunku węgla, huk wybuchu w trakcie prac strzałowych, szum opadającego pyłu po eksplozji, szmer kapiącej wody czy wreszcie rżenie i stąpanie poczciwego Łyska ciągnącego wagonik z urobkiem, którego zwiedzający ma okazję spotkać w dawnym chodniku. Przemieszczając się wzdłuż wyrobisk uczestnik tej podróży zapoznaje się z metodami urabiania węgla – od ręcznych po maszynowe, a także z transportem urobku i wentylacją wyrobisk.


W porcie węglowym Królowej Luizy.
Wiele obiektów dawnej techniki nie przetrwało do naszych czasów. Ich wygląd i działanie możemy jednak poznać dzięki archiwaliom zgromadzonym w Muzeum tj. kolekcji unikatowych planów i rysunków technicznych z końca XVIII w. oraz z XIX stulecia. Na podstawie tych przekazów zbudowane zostały makiety kieratu konnego z kopalni „Król” w Chorzowie (czyli napędu wyciągu kopalnianego) oraz podziemnego portu węglowego z kopalni „Królowa Luiza” w Zabrzu wraz z fragmentem Głównej Kluczowej Sztolni Dziedzicznej według stanu z początku XIX w. Makiety w sposób detaliczny odtwarzają wygląd miejsc i urządzeń a także – dzięki ruchomym elementom – pobudzają naszą wyobraźnię i umożliwiają prześledzenie pracy dawnych mechanizmów.  

Wehikuł czasu
Naszą podróż w czasie dopełnia multimedialna prezentacja, która za pośrednictwem dziewiętnasto- i dwudziestowiecznej fotografii prowadzi nas do autentycznych miejsc oraz bohaterów podziemnej pracy – niegdysiejszych górników.

.