Zakończyliśmy realizację zadania 3.1. „Kompleksowy program szkoleń w zakresie projektowania, budowania i realizacji dostępnej oferty kulturalnej”, realizowanego w ramach projektu „Projektowanie uniwersalne kultury – dostępność instytucji kultury”.
Dostępność jest dla nas ważnym elementem odpowiedzialnego udostępniania dziedzictwa górniczego. Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu to nie tylko zabytkowe obiekty i podziemne trasy, ale również historia, wiedza, tradycje i doświadczenia, którymi chcemy dzielić się z jak najszerszym gronem odbiorców. Dlatego rozwijanie dostępności traktujemy jako stały element naszej działalności i jeden z kierunków rozwoju Muzeum.
Od diagnozy do konkretnych działań
Realizacja zadania 3.1. pozwoliła nam nie tylko poszerzyć wiedzę i kompetencje zespołu w zakresie projektowania uniwersalnego, ale przede wszystkim przyjrzeć się dostępności Muzeum w sposób kompleksowy.
W ramach zadania opracowaliśmy dwa ważne dokumenty:
- Autodiagnozę dostępności Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu, która pozwoliła zidentyfikować mocne strony, istniejące rozwiązania oraz obszary wymagające dalszych działań; Autodiagnoza dostępna TUTAJ.
- Strategię wdrażania dostępności w oparciu o Model Dostępnej Kultury, która przekłada wyniki diagnozy na kierunki i zasady dalszego działania.
Z treścią dokumentów można zapoznać się w zakładce Muzeum dostępne.
Strategia została opracowana w oparciu o Model Dostępnej Kultury. Obowiązuje w całym Muzeum i jest podstawą do systemowego rozwijania dostępności. Obejmuje ona m.in. dostępność architektoniczną, cyfrową oraz informacyjno-komunikacyjną, a także działania związane z przygotowywaniem dostępnej oferty kulturalnej, edukacyjnej i turystycznej.
Dostępność to proces
Specyfika Muzeum stawia przed nami szczególne wyzwania. Opiekujemy się zabytkowymi obiektami poprzemysłowymi, przestrzeniami podziemnymi i miejscami, których charakter oraz wymagania bezpieczeństwa nie zawsze pozwalają na zastosowanie standardowych rozwiązań. Dlatego dostępność rozumiemy szerzej niż tylko jako fizyczne dostosowanie przestrzeni. To również rzetelna informacja przed wizytą, możliwość wyboru sposobu korzystania z oferty, rozwiązania alternatywne, dostępność cyfrowa, komunikacja oraz przygotowanie pracowników do odpowiadania na różnorodne potrzeby odbiorców.
Tam, gdzie bezpośrednie udostępnienie przestrzeni nie jest możliwe, chcemy szukać innych sposobów przybliżania dziedzictwa – wykorzystując m.in. rozwiązania cyfrowe, materiały edukacyjne, audiodeskrypcję, rozwiązania dotykowe czy technologie immersyjne.
Wspólna odpowiedzialność
Chcemy, aby dostępność była naturalną częścią sposobu, w jaki Muzeum działa, planuje i rozwija swoją ofertę. Bo muzeum na straży dziedzictwa to także muzeum, które dba o to, by dziedzictwo było możliwie szeroko dostępne – dziś i dla kolejnych pokoleń.
Realizacja zadania 3.1. jest kolejnym etapem budowania Muzeum dostępnego – otwartego na różnorodność odbiorców i świadomego odpowiedzialności za udostępnianie wspólnego dziedzictwa.
Projekt „Projektowanie uniwersalne kultury – dostępność instytucji kultury” finansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach działania 3.3 „Systemowa Poprawa Dostępności”, Priorytetu III „Dostępność i Usługi dla Osób z Niepełnosprawnościami” Programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021–2027.
#FunduszeUE lub #FunduszeEuropejskie